Ευλογημένο ας είναι ό,τι άνθισε...

Ένα ποίημα του Σεργκέι Γιεσένιν(1895-1925), μελοποιημένο. Τραγουδά ο Αλεξέι Ποκρόφσκυ.  

Το Κύκνειο Άσμα του Νικολάι Γκόγκολ

Το εξώφυλλο του βιβλίου στην ελληνική έκδοση

Το 1840 ο μεγάλος Ουκρανός (έγραψε στα ρωσικά) συγγραφέας Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκόγκολ (1809-1852) αρρώστησε βαριά, έφθασε στα πρόθυρα του θανάτου. Ο Γκόγκολ έπασχε από σοβαρή νευρασθένεια, στην οποία οφείλεται και ο πρόωρος θάνατός του.  Στο βιβλίο των Βάχτελ και Βινίτσκυ "Russian Literature" διαβάζουμε χαρακτηριστικά στη σελίδα 112 "Ο Γκόγκολ εξέλαβε την ανάρρωσή του από τη νευρασθένεια ως σημάδι από ψηλά". Για να ακριβολογήσουμε, επομένως, το 1840 ο Γκόγκολ ανάρρωσε ύστερα από μια σοβαρή κρίση της ασθένειάς του, η οποία τον είχε απειλήσει με θάνατο. 

Στο ταχυδρομείο, Άντον Πάβλοβιτς Τσέχωφ

ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ, ΣΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ

Έτσι τα έφερε η τύχη να θάψουμε αυτές τις μέρες τη νεαρή σύζυγο του γέρου διευθυντή του ταχυδρομείου μας, του Σλαντκοπέρτσεφ. Αφού θάψαμε την ωραία μας, κατά τα έθιμα των προγόνων, πήγαμε στο σπίτι του ταχυδρομικού να γευματίσουμε στη μνήμη της μακαρίτισσας. 

Ο Τουργκένιεφ παίζει με τον χρόνο

Ιβάν Τουργκένιεβ (1818-1883)

"Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο χρόνος μερικές φορές πετάει σαν πουλί και άλλες φορές σέρνεται σαν σκουλήκι, αλλά οι άνθρωποι μπορούν να είναι ασυνήθιστα ευτυχισμένοι όταν ούτε καν παίρνουν είδηση αν ο χρόνος πέρασε γρήγορα ή αργά" έγραφε ο Τουργκένιεβ. (Απόσπασμα από το "Πατέρες και Γιοι")

Ο Πούσκιν με νότες...

O Γκεόργκι Βασίλιεβιτς Σβιρίντωφ ήταν Σοβιετικός συνθέτης και εκπρόσωπος του νεορομαντισμού. Βραβεύθηκε με κορυφαία βραβεία Τέχνης στη Σοβιετική Ένωση. (Βραβείο Στάλιν 1948, Βραβείο Λένιν 1960, Κρατικό Βραβείο ΕΣΣΔ 1968, 1980 ανάμεσα στα άλλα). Χαριτωμένη λεπτομέρεια είναι ότι το 1982 δόθηκε το όνομά του σε αστεροειδή, ο οποίος ανακαλύφθηκε από την Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλλα Καράτσκινα.

Ένα γράμμα του Άντον Τσέχωφ

Στο τεύχος των «Παναθηναίων» 31/8/1904 δημοσιεύθηκε το ακόλουθο γράμμα του Άντον Τσέχωφ προς τον Αγαθοκλή Κωνσταντινίδη, τον πρώτο μεταφραστή του Τσέχωφ στην Ελλάδα. Το γράμμα δημοσιεύθηκε μετά τον πρόωρο θάνατο του μεγάλου συγγραφέα και διακρίνεται από την απλότητά του, τον χαριτωμένο τρόπο και τη σεμνότητα τα οποία χαρακτήριζαν τον σπουδαίο αυτόν άνθρωπο.